Dieta jest wyniszczająca i daje bardzo krótkotrwałe efekty. Trwa 13 dni i tylko tyle, albo aż tyle. Teoretycznie pozwala stracić do 8 kg. Można ją stosować nie więcej niż na dwa lata. Trzeba się ściśle trzymać odgórnie ustalonego programu żywieniowego – jeśli sięgnie się choćby po gumę do żucia „na boku”, dietę natychmiast należy przerwać, a powtórzyć ją można dopiero po dwóch latach.

Nie bez powodu nazywana jest dietą „ostatniej szansy”, gdy chcemy bardzo szybko schudnąć, np. przed jakąś ważną uroczystością, na którą trzeba się koniecznie wbić w wymarzoną sukienkę. Jednak z jej stosowania nie wynika nic dobrego poza tym, że jest skuteczna, jeśli się ściśle jej przestrzega, gdyż stosujący ją wciąż są głodni (trudno się dziwić, jeśli wartość energetyczna dobowego jadłospisu waha się między 400-900 kcal), mimo że je się trzy razy dziennie, tak więc z tego względu są bardzo drażliwi i nierzadko wręcz agresywni, wciąż zmęczeni i słabi.

Jak przy każdej diecie, pijemy 2 litry płynów na dobę (minimum) – najlepiej wody lub zielonej herbaty. Po godz. 18 nie jemy już nic, a czas na obiad przypada w godz. 12-14.

Na temat diety powstały przeróżne teorie. Większość jest zdania, że wyniszcza organizm, a po jej zastosowaniu niemal pewne jest, że dopadnie nas efekt „jo-jo”. Istotne jest, że stosując dietę, nie otrzymujemy odpowiedniej dawki niezbędnych dla zdrowia pierwiastków. Węglowodany są właściwie całkowicie wyeliminowane z jadłospisu.

Najgorsza jest niemal ciągła głodówka oraz to, że pozbywamy się z organizmu witamin oraz składników mineralnych za sprawą kawy, którą trzeba pić codziennie rano na czczo – koniecznie czarną, mocną i oczywiście gorzką. Nietrudno się zatem domyślić, że diety nie mogą stosować osoby mające problemy z nadciśnieniem, układem pokarmowym lub z nerkami.